به گزارش اداره‌کل رسانه معاونت راهبردی رئیس‌جمهور، سید محمد کاظم سجادپور، استاد دانشگاه و معاون وزیرخارجه دولت دوازدهم به عنوان مدیر پنل افق‌های بین‌المللی وفاق عنوان کرد: ادراک محوری بسیار اهمیت دارد و در وفاق ملی باید ادراک محور بود. بنیان شناسی قدم بعدی ایجاد وفاق است. باید بنیادهای فکری و عملی مهمی را ایجاد کنیم. جهت یابی نیز بسیار مهم است. مدیریت کردن پیچیدگی‌های جهانی در عرصه سیاست خارجی را نباید فراموش کرد. سیاست خارجی مانند رانندگی در تهران است؛ حتی اگر ما حواس جمع باشیم ممکن است دیگری با ما تصادف کند.

الهه کولایی، استاد دانشگاه تهران نیز در این پنل اظهار داشت: پیرامون ما تحولات مهمی درحال رخ دادن است و باید ادراک خود را از محیط بیرونی به حداکثر دقت برسانیم. واقعیت این است که نظام‌های دموکراتیک کمتر به دنبال ماجراجویی هستند و بنابراین زمینه ساز سیاست خارجی متعادل، توافق عمومی در داخل است. وفاق به این معناست که در داخل کشور شرایطی شکل بگیرد تا منافع همه مردم فراهم شود. در تنظیم سیاست‌های خارجی نیازمند پشتوانه داخلی هستیم و هرگاه رضایت و وفاق در سطح ملی فراهم آید می‌شود برنامه‌های مناسبی را تنظیم کرد.

حسین سلیمی، استاد دانشگاه علامه طباطبایی عنوان کرد: وفاق ملی به عنوان اجماع نیست. سیاست وفاق، رقابت‌های گروه‌های سیاسی را به سمت و سویی مثبت می‌برد. در موضوع وفاق باید باهم سازگاری داشته باشیم. نباید هستی خود را به نیستی دیگری معنا کنیم چرا که در آن صورت طرف مقابل هم همین کار را خواهد کرد. درحال حاضر وارد جهان‌های شبکه‌ای شده‌ایم و باید گفتار خود را در محیط جهانی تغییر دهیم.محمدحسین عادلی، دیپلمات و رییس اسبق بانک مرکزی نیز در این پنل گفت: تجارت خارجی به همزیستی مسالمت آمیز با دیگر کشورها برمی‌گردد. برای وفاق با دیگر کشورها ابتدا باید به وفاق داخلی برسیم. همان طور که آقای پزشکیان گفتند وفاق یک دکترین جدید در کشور است. این وفاق ابتدا باید در سطح حاکمیت و سپس در سطح مردم شکل بگیرد. سیاست خارجی یک امر ملی است و در امر ملی باید وفاق ایجاد شود و نباید جناحی فکر کنیم. کشوری که از نظر اقتصادی قوی تر باشد، مقاومت قوی‌تری خواهد داشت و اقتصاد قوی نتیجه سیاست خارجی صحیح و تعاملی است و نه برعکس.

ساسان کریمی استاد دانشگاه تهران نیز گفت: هر گفتمانی شامل وفاق باید نهایتاً به درد منافع درازمدت کشور بخورد. جامعه نسبت به معنای وفاق بی تفاوت نیست. وفاق داخلی و توافق خارجی هر دو یکدیگر را تقویت می کنند. تجربه نشان داد، بلافاصله پس از برجام در داخل وفاق بوجود آمد و مردم در دور دوم ۶میلیون بیشتر به آقای روحانی رای دادند. مشکل در سیاست خارجی از کهنه‌ترین و عمیق‌ترین زخم های این سرزمین در دهه‌های اخیر است. سیاست خارجی باعث شده سرمایه‌گذاری و اعتماد عمومی کاهش و مهاجرت ما افزایش یابد. با وفاق، گشایش در روابط خارجی ایجاد کنیم. در تمام معادلات خارجی خصوصی و دولتی، در تمام سطوح منطقه ای و جهانی مرتباً بن بست های سیاست خارجی ما موضعمان را پایین می آورد.

ناصرهادیان استاد دانشگاه نیز اظهار کرد: اگر قرار است مذاکره ای شکل بگیرد همه جانبه باشد در غیر اینصورت آخرش ضرر می‌کنیم. حتماً باید چارچوب برجام حفظ شود. مساله هسته ای ساده ترین بخش است که می‌توان بر سر آن توافق کرد چون دوستان قبلاً زحمت زیادی در این موضوع کشیده‌اند. در مسئله منطقه با اتفاقات جاری، امکان توافق بالاتر رفته است و باید در موردش بحث کنیم. مقاومت و محور مقاومت را باید متفاوت دید. تا ظلم هست، "مقاومت" ادامه دارد ولی "محور مقاومت" متفاوت شده و نحوه رویارویی با این تهدید هم متفاوت است.