به گزارش اداره کل رسانه معاونت راهبردی ریاست جمهوری، در این نشست حاضران به بیان دیدگاه‌های خود در خصوص مسائل مبتلابه اجتماعی، به ویژه سرمایه اجتماعی و اعتماد عمومی در شرایط فعلی کشور پرداختند.

محورهای نکات مطرح شده از سوی صاحب‌نظران علوم اجتماعی به شرح زیر است:

*طولانی مدت بودن بازترمیم اعتماد، همبستگی و سرمایۀ اجتماعی توجه ناکافی به کودکان و نوجوانان در سیاست‌ها و برنامه‌ها و لزوم توجه بیشتر به این گروه در تدوین سیاست‌های کارساز تأکید بر تقویت دو بعد نهادی و غیرنهادی سرمایۀ اجتماعی

*لزوم مدیریت و کاهش تعارض‌ها و تضادهای توزیعی و تضادهای ارزشی از جانب دولت

*لزوم پل زدن بر انواع گسل‌ها و شکاف‌های اجتماعی و پرهیز حداکثری از فعال‌سازی این گسل‌ها

*اهمیت افزایش ظرفیت دولت با تقویت کیفیت و پوشش خدمات‌رسانی پایهٔ همگانی 

*تکرار و تشدید مطالبات اصلی و مشکلات کشور در پیمایش‌های صورت گرفته از ۱۳۷۹ تا به اکنون در حوزه‌های اقتصادی، تبعیض و نابرابری و آسیب‌های اجتماعی

*شکل‌گیری تصور دولت اقلیت و حکومت اقلیت به دلیل احساس تبعیض و نابرابری

*لزوم توجه به اقشار مرجع اجتماعی و نیروهای مدنی و جلب مشارکت آنها در تعریف مسائل و شناسایی و حل مشکلات

*تشدید شکاف بین جامعه و حاکمیت به دلیل نگاه ثابت سیاستگذاران به مسائل متغیر جامعه

*مختل و مسدود بودن نظام ارتباطی دولت و حاکمیت با جامعه و فقدان شرایط تقویت گفت‌وگو

*لزوم توجه بیشتر به موضوع و محوریت «ایران» نسبت به سایر مؤلفه‌ها، به منظور ارتقای سرمایۀ اجتماعی

*لزوم تعامل و گفت‌وگوی دولت با نیروهای مذهبی از دریچۀ خیر همگانی، در چارچوب قانون و در میدان بزرگ‌تری به نام منافع ملی

*شکاف گفتمان دولت و نسل جوان جامعه و عدم توجه به تغییرات اجتماعی 

*اهمیت این‌که وفاق در خدمت افزایش  ملموس کارامدی قرار گیرد و این‌که ناکارآمدی وفاق را هم از بین می‌برد

*تورم مساِئل حل نشده در همۀ ابعاد اقتصادی، سیاسی، فرهنگی و اجتماعی در کشور

*عدم تعادل در کشور به دلیل عدم تعادل‎های منطقه‌ای

*لزوم تقویت دولت غیرمزاحم و خادم خیر عمومی

*لزوم تغییر نگاه تهدیدمحور دولت به نگاه فرصت‌محور در حوزه‌های مختلف سیاست داخلی و خارجی